Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu
Spiekane osłony rur termoparowych z węglika krzemu do stosowania w przemyśle (nie)żelaznym.
  • Maksymalna temperatura 1650 °C w powietrzu i do 1900 °C w kontrolowanej atmosferze
  • Maksymalna długość do 3000 mm przy maksymalnej średnicy zewnętrznej 300 mm
  • Rury ochronne termopar XICAR® są przeznaczone zarówno do bezpośredniego, jak i pośredniego pomiaru temperatury w stopionym metalu (np. ściana lub dach pieca) odczyt temperatury za pomocą elementów typu R lub S w stopionym mosiądzu, miedzi, żeliwie, stali nierdzewnej lub metalu krzemowym.
  • Do pomiarów temperatury w nieżelaznych wannach lub wannach nalewczych.
Prosimy o szczegółowy opis zapytania ofertowego:
Przeciągnij pliki tutaj lub przeglądaj

Opis produktu

ikona ładowarki

Spiekane rurki ochronne termopar z węglika krzemu do 1900°C w kontrolowanej atmosferze.

Rury ochronne termopar wykonane z wysokotemperaturowego materiału XICAR zapewniają wyjątkową wydajność w warunkach korozyjnych i ściernych oraz w wysokich temperaturach. Oferując doskonałą wydajność w zakresie kontroli temperatury w (nie)żelaznych odlewniach i hutach, są one bardziej opłacalne niż inne materiały, takie jak żeliwo, węglik krzemu, Haki azotkowe i tlenek glinu.

Posiadamy w magazynie trzy standardowe średnice wysokotemperaturowych sialonowych ceramicznych rurek ochronnych termopar o długościach od 150 mm do 3000 mm. Wszystkie mają standardowy rowek, ale możemy dostarczyć elementy na zamówienie, które mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami oprzyrządowania.

Maksymalna temperatura w kontrolowanej atmosferze wynosi 1900 C. Maksymalna temperatura stosowania na wolnym powietrzu wynosi 1650 C.

Jak działa ceramiczna osłona termopary z węglika krzemu XICAR ® ?

Dzięki uprzejmości ExplainthatStuff.com

Pierwszą osobą, która odkryła, że jeśli dwa końce metalu będą miały różne temperatury, popłynie przez nie prąd elektryczny, był niemiecki fizyk Thomas Seebeck (1770-1831). Jest to jeden ze sposobów określenia tego, co obecnie znane jest jako efekt Seebecka lub efekt termoelektryczny. Seebeck odkrył, że sprawy stały się bardziej interesujące, gdy badał je dalej. Jeśli połączył ze sobą dwa końce metalu, prąd nie płynął; podobnie, prąd nie płynął, jeśli oba końce metalu miały tę samą temperaturę.

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu Sialon Ceramics

Grafika: Podstawowa idea termopary: dwa różne metale (szare krzywe) są połączone ze sobą na dwóch końcach. Jeśli jeden koniec termopary zostanie umieszczony na czymś gorącym (złącze gorące), a drugi koniec na czymś zimnym (złącze zimne), powstaje napięcie (różnica potencjałów). Można je zmierzyć, umieszczając woltomierz (V) na obu złączach.

Seebeck powtórzył eksperyment z innymi metalami, a następnie spróbował użyć dwóch różnych metali razem. Skoro sposób, w jaki energia elektryczna lub ciepło przepływa przez metal, zależy od wewnętrznej struktury materiału, to prawdopodobnie można zauważyć, że dwa różne metale będą wytwarzać różne ilości energii elektrycznej, gdy zostaną podgrzane do tej samej temperatury. Co się stanie, jeśli weźmiemy pasek o równej długości z dwóch różnych metali i połączymy je ze sobą na dwóch końcach, tworząc pętlę.

Następnie zanurz jeden koniec (jedno z dwóch złączy) w czymś gorącym (np. w zlewce z wrzącą wodą), a drugi koniec (drugie złącze) w czymś zimnym. Wówczas okaże się, że przez pętlę (która w rzeczywistości jest obwodem elektrycznym) przepływa prąd elektryczny, a wielkość tego prądu jest bezpośrednio związana z różnicą temperatur między dwoma złączami.

Kluczową rzeczą do zapamiętania w przypadku efektu Seebecka jest to, że wielkość wytworzonego napięcia lub prądu zależy wyłącznie od rodzaju metalu (lub metali) i różnicy temperatur. Do wytworzenia efektu Seebecka nie jest potrzebne połączenie między różnymi metalami, a jedynie różnica temperatur. W praktyce jednak termopary wykorzystują metalowe złącza.

Arkusz danych XICAR
Temperatura maks. 1700°C - 1800°C
Gęstość > 3,10 g/cm3
Otwarta porowatość 0%
Wytrzymałość na zginanie 20°C 320-400 MPa
Wytrzymałość na zginanie/wytrzymałość na zginanie 1300°C 360-410 MPa
Wytrzymałość na rozciąganie 1950-2600 MPa
Moduł Younga 410 GPa
Przewodność cieplna 20°C 116 W/m.k.
Przewodność cieplna 1200°C 35 W/m.k.
Coeff. Rozszerzalność cieplna 4.0 K-1×10-6
Twardość HV1 kg/mm2 2350
Kwasoodporny Alkaliczny Doskonały
Odporność na szok termiczny (delta T) 600 °C
Odporność na złamania udarowe 4,0 MPa m½

XICAR® Spiekany SiC o wysokiej odporności na korozję

Środek żrący

Temperatura ˚C

Szybkość korozji (mg/cm2 rok)

98% H₂SO₄

100

1.8

85% H3SO₄

100

<0.2

54% HF

25

<0.2

50% NaOH

100

2.5

45% KOH

100

<0.2

70% HNO3

100

<0.2

37% HCl

86

<0.2

10% HF HNO3

25

<0.2

- Jedyny materiał ceramiczny odporny na korozję kwasem fluorowodorowym
- Odporny na wysokie stężenie kwasu azotowego, siarkowego, mieszanego, alkalicznego, utleniacza i organicznego kwasu chlorowego.

Właściwości i zakres temperatur: 620-920°C

ikona ładowarki

Spiekane rurki ochronne termopar z węglika krzemu do 1900°C w kontrolowanej atmosferze.

Rury ochronne termopar wykonane z wysokotemperaturowego materiału XICAR zapewniają wyjątkową wydajność w warunkach korozyjnych i ściernych oraz w wysokich temperaturach. Oferując doskonałą wydajność w zakresie kontroli temperatury w (nie)żelaznych odlewniach i hutach, są one bardziej opłacalne niż inne materiały, takie jak żeliwo, węglik krzemu, Haki azotkowe i tlenek glinu.

Posiadamy w magazynie trzy standardowe średnice wysokotemperaturowych sialonowych ceramicznych rurek ochronnych termopar o długościach od 150 mm do 3000 mm. Wszystkie mają standardowy rowek, ale możemy dostarczyć elementy na zamówienie, które mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami oprzyrządowania.

Maksymalna temperatura w kontrolowanej atmosferze wynosi 1900 C. Maksymalna temperatura stosowania na wolnym powietrzu wynosi 1650 C.

Jak działa ceramiczna osłona termopary z węglika krzemu XICAR ® ?

Dzięki uprzejmości ExplainthatStuff.com

Pierwszą osobą, która odkryła, że jeśli dwa końce metalu będą miały różne temperatury, popłynie przez nie prąd elektryczny, był niemiecki fizyk Thomas Seebeck (1770-1831). Jest to jeden ze sposobów określenia tego, co obecnie znane jest jako efekt Seebecka lub efekt termoelektryczny. Seebeck odkrył, że sprawy stały się bardziej interesujące, gdy badał je dalej. Jeśli połączył ze sobą dwa końce metalu, prąd nie płynął; podobnie, prąd nie płynął, jeśli oba końce metalu miały tę samą temperaturę.

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu Sialon Ceramics

Grafika: Podstawowa idea termopary: dwa różne metale (szare krzywe) są połączone ze sobą na dwóch końcach. Jeśli jeden koniec termopary zostanie umieszczony na czymś gorącym (złącze gorące), a drugi koniec na czymś zimnym (złącze zimne), powstaje napięcie (różnica potencjałów). Można je zmierzyć, umieszczając woltomierz (V) na obu złączach.

Seebeck powtórzył eksperyment z innymi metalami, a następnie spróbował użyć dwóch różnych metali razem. Skoro sposób, w jaki energia elektryczna lub ciepło przepływa przez metal, zależy od wewnętrznej struktury materiału, to prawdopodobnie można zauważyć, że dwa różne metale będą wytwarzać różne ilości energii elektrycznej, gdy zostaną podgrzane do tej samej temperatury. Co się stanie, jeśli weźmiemy pasek o równej długości z dwóch różnych metali i połączymy je ze sobą na dwóch końcach, tworząc pętlę.

Następnie zanurz jeden koniec (jedno z dwóch złączy) w czymś gorącym (np. w zlewce z wrzącą wodą), a drugi koniec (drugie złącze) w czymś zimnym. Wówczas okaże się, że przez pętlę (która w rzeczywistości jest obwodem elektrycznym) przepływa prąd elektryczny, a wielkość tego prądu jest bezpośrednio związana z różnicą temperatur między dwoma złączami.

Kluczową rzeczą do zapamiętania w przypadku efektu Seebecka jest to, że wielkość wytworzonego napięcia lub prądu zależy wyłącznie od rodzaju metalu (lub metali) i różnicy temperatur. Do wytworzenia efektu Seebecka nie jest potrzebne połączenie między różnymi metalami, a jedynie różnica temperatur. W praktyce jednak termopary wykorzystują metalowe złącza.

Arkusz danych XICAR
Temperatura maks. 1700°C - 1800°C
Gęstość > 3,10 g/cm3
Otwarta porowatość 0%
Wytrzymałość na zginanie 20°C 320-400 MPa
Wytrzymałość na zginanie/wytrzymałość na zginanie 1300°C 360-410 MPa
Wytrzymałość na rozciąganie 1950-2600 MPa
Moduł Younga 410 GPa
Przewodność cieplna 20°C 116 W/m.k.
Przewodność cieplna 1200°C 35 W/m.k.
Coeff. Rozszerzalność cieplna 4.0 K-1×10-6
Twardość HV1 kg/mm2 2350
Kwasoodporny Alkaliczny Doskonały
Odporność na szok termiczny (delta T) 600 °C
Odporność na złamania udarowe 4,0 MPa m½

XICAR® Spiekany SiC o wysokiej odporności na korozję

Środek żrący

Temperatura ˚C

Szybkość korozji (mg/cm2 rok)

98% H₂SO₄

100

1.8

85% H3SO₄

100

<0.2

54% HF

25

<0.2

50% NaOH

100

2.5

45% KOH

100

<0.2

70% HNO3

100

<0.2

37% HCl

86

<0.2

10% HF HNO3

25

<0.2

- Jedyny materiał ceramiczny odporny na korozję kwasem fluorowodorowym
- Odporny na wysokie stężenie kwasu azotowego, siarkowego, mieszanego, alkalicznego, utleniacza i organicznego kwasu chlorowego.

Instrukcje podgrzewania

ikona ładowarki

Spiekane rurki ochronne termopar z węglika krzemu do 1900°C w kontrolowanej atmosferze.

Rury ochronne termopar wykonane z wysokotemperaturowego materiału XICAR zapewniają wyjątkową wydajność w warunkach korozyjnych i ściernych oraz w wysokich temperaturach. Oferując doskonałą wydajność w zakresie kontroli temperatury w (nie)żelaznych odlewniach i hutach, są one bardziej opłacalne niż inne materiały, takie jak żeliwo, węglik krzemu, Haki azotkowe i tlenek glinu.

Posiadamy w magazynie trzy standardowe średnice wysokotemperaturowych sialonowych ceramicznych rurek ochronnych termopar o długościach od 150 mm do 3000 mm. Wszystkie mają standardowy rowek, ale możemy dostarczyć elementy na zamówienie, które mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami oprzyrządowania.

Maksymalna temperatura w kontrolowanej atmosferze wynosi 1900 C. Maksymalna temperatura stosowania na wolnym powietrzu wynosi 1650 C.

Jak działa ceramiczna osłona termopary z węglika krzemu XICAR ® ?

Dzięki uprzejmości ExplainthatStuff.com

Pierwszą osobą, która odkryła, że jeśli dwa końce metalu będą miały różne temperatury, popłynie przez nie prąd elektryczny, był niemiecki fizyk Thomas Seebeck (1770-1831). Jest to jeden ze sposobów określenia tego, co obecnie znane jest jako efekt Seebecka lub efekt termoelektryczny. Seebeck odkrył, że sprawy stały się bardziej interesujące, gdy badał je dalej. Jeśli połączył ze sobą dwa końce metalu, prąd nie płynął; podobnie, prąd nie płynął, jeśli oba końce metalu miały tę samą temperaturę.

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu Sialon Ceramics

Grafika: Podstawowa idea termopary: dwa różne metale (szare krzywe) są połączone ze sobą na dwóch końcach. Jeśli jeden koniec termopary zostanie umieszczony na czymś gorącym (złącze gorące), a drugi koniec na czymś zimnym (złącze zimne), powstaje napięcie (różnica potencjałów). Można je zmierzyć, umieszczając woltomierz (V) na obu złączach.

Seebeck powtórzył eksperyment z innymi metalami, a następnie spróbował użyć dwóch różnych metali razem. Skoro sposób, w jaki energia elektryczna lub ciepło przepływa przez metal, zależy od wewnętrznej struktury materiału, to prawdopodobnie można zauważyć, że dwa różne metale będą wytwarzać różne ilości energii elektrycznej, gdy zostaną podgrzane do tej samej temperatury. Co się stanie, jeśli weźmiemy pasek o równej długości z dwóch różnych metali i połączymy je ze sobą na dwóch końcach, tworząc pętlę.

Następnie zanurz jeden koniec (jedno z dwóch złączy) w czymś gorącym (np. w zlewce z wrzącą wodą), a drugi koniec (drugie złącze) w czymś zimnym. Wówczas okaże się, że przez pętlę (która w rzeczywistości jest obwodem elektrycznym) przepływa prąd elektryczny, a wielkość tego prądu jest bezpośrednio związana z różnicą temperatur między dwoma złączami.

Kluczową rzeczą do zapamiętania w przypadku efektu Seebecka jest to, że wielkość wytworzonego napięcia lub prądu zależy wyłącznie od rodzaju metalu (lub metali) i różnicy temperatur. Do wytworzenia efektu Seebecka nie jest potrzebne połączenie między różnymi metalami, a jedynie różnica temperatur. W praktyce jednak termopary wykorzystują metalowe złącza.

Arkusz danych XICAR
Temperatura maks. 1700°C - 1800°C
Gęstość > 3,10 g/cm3
Otwarta porowatość 0%
Wytrzymałość na zginanie 20°C 320-400 MPa
Wytrzymałość na zginanie/wytrzymałość na zginanie 1300°C 360-410 MPa
Wytrzymałość na rozciąganie 1950-2600 MPa
Moduł Younga 410 GPa
Przewodność cieplna 20°C 116 W/m.k.
Przewodność cieplna 1200°C 35 W/m.k.
Coeff. Rozszerzalność cieplna 4.0 K-1×10-6
Twardość HV1 kg/mm2 2350
Kwasoodporny Alkaliczny Doskonały
Odporność na szok termiczny (delta T) 600 °C
Odporność na złamania udarowe 4,0 MPa m½

XICAR® Spiekany SiC o wysokiej odporności na korozję

Środek żrący

Temperatura ˚C

Szybkość korozji (mg/cm2 rok)

98% H₂SO₄

100

1.8

85% H3SO₄

100

<0.2

54% HF

25

<0.2

50% NaOH

100

2.5

45% KOH

100

<0.2

70% HNO3

100

<0.2

37% HCl

86

<0.2

10% HF HNO3

25

<0.2

- Jedyny materiał ceramiczny odporny na korozję kwasem fluorowodorowym
- Odporny na wysokie stężenie kwasu azotowego, siarkowego, mieszanego, alkalicznego, utleniacza i organicznego kwasu chlorowego.

Rozmiary tygli XICRU™

ikona ładowarki

Spiekane rurki ochronne termopar z węglika krzemu do 1900°C w kontrolowanej atmosferze.

Rury ochronne termopar wykonane z wysokotemperaturowego materiału XICAR zapewniają wyjątkową wydajność w warunkach korozyjnych i ściernych oraz w wysokich temperaturach. Oferując doskonałą wydajność w zakresie kontroli temperatury w (nie)żelaznych odlewniach i hutach, są one bardziej opłacalne niż inne materiały, takie jak żeliwo, węglik krzemu, Haki azotkowe i tlenek glinu.

Posiadamy w magazynie trzy standardowe średnice wysokotemperaturowych sialonowych ceramicznych rurek ochronnych termopar o długościach od 150 mm do 3000 mm. Wszystkie mają standardowy rowek, ale możemy dostarczyć elementy na zamówienie, które mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami oprzyrządowania.

Maksymalna temperatura w kontrolowanej atmosferze wynosi 1900 C. Maksymalna temperatura stosowania na wolnym powietrzu wynosi 1650 C.

Jak działa ceramiczna osłona termopary z węglika krzemu XICAR ® ?

Dzięki uprzejmości ExplainthatStuff.com

Pierwszą osobą, która odkryła, że jeśli dwa końce metalu będą miały różne temperatury, popłynie przez nie prąd elektryczny, był niemiecki fizyk Thomas Seebeck (1770-1831). Jest to jeden ze sposobów określenia tego, co obecnie znane jest jako efekt Seebecka lub efekt termoelektryczny. Seebeck odkrył, że sprawy stały się bardziej interesujące, gdy badał je dalej. Jeśli połączył ze sobą dwa końce metalu, prąd nie płynął; podobnie, prąd nie płynął, jeśli oba końce metalu miały tę samą temperaturę.

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu Sialon Ceramics

Grafika: Podstawowa idea termopary: dwa różne metale (szare krzywe) są połączone ze sobą na dwóch końcach. Jeśli jeden koniec termopary zostanie umieszczony na czymś gorącym (złącze gorące), a drugi koniec na czymś zimnym (złącze zimne), powstaje napięcie (różnica potencjałów). Można je zmierzyć, umieszczając woltomierz (V) na obu złączach.

Seebeck powtórzył eksperyment z innymi metalami, a następnie spróbował użyć dwóch różnych metali razem. Skoro sposób, w jaki energia elektryczna lub ciepło przepływa przez metal, zależy od wewnętrznej struktury materiału, to prawdopodobnie można zauważyć, że dwa różne metale będą wytwarzać różne ilości energii elektrycznej, gdy zostaną podgrzane do tej samej temperatury. Co się stanie, jeśli weźmiemy pasek o równej długości z dwóch różnych metali i połączymy je ze sobą na dwóch końcach, tworząc pętlę.

Następnie zanurz jeden koniec (jedno z dwóch złączy) w czymś gorącym (np. w zlewce z wrzącą wodą), a drugi koniec (drugie złącze) w czymś zimnym. Wówczas okaże się, że przez pętlę (która w rzeczywistości jest obwodem elektrycznym) przepływa prąd elektryczny, a wielkość tego prądu jest bezpośrednio związana z różnicą temperatur między dwoma złączami.

Kluczową rzeczą do zapamiętania w przypadku efektu Seebecka jest to, że wielkość wytworzonego napięcia lub prądu zależy wyłącznie od rodzaju metalu (lub metali) i różnicy temperatur. Do wytworzenia efektu Seebecka nie jest potrzebne połączenie między różnymi metalami, a jedynie różnica temperatur. W praktyce jednak termopary wykorzystują metalowe złącza.

Arkusz danych XICAR
Temperatura maks. 1700°C - 1800°C
Gęstość > 3,10 g/cm3
Otwarta porowatość 0%
Wytrzymałość na zginanie 20°C 320-400 MPa
Wytrzymałość na zginanie/wytrzymałość na zginanie 1300°C 360-410 MPa
Wytrzymałość na rozciąganie 1950-2600 MPa
Moduł Younga 410 GPa
Przewodność cieplna 20°C 116 W/m.k.
Przewodność cieplna 1200°C 35 W/m.k.
Coeff. Rozszerzalność cieplna 4.0 K-1×10-6
Twardość HV1 kg/mm2 2350
Kwasoodporny Alkaliczny Doskonały
Odporność na szok termiczny (delta T) 600 °C
Odporność na złamania udarowe 4,0 MPa m½

XICAR® Spiekany SiC o wysokiej odporności na korozję

Środek żrący

Temperatura ˚C

Szybkość korozji (mg/cm2 rok)

98% H₂SO₄

100

1.8

85% H3SO₄

100

<0.2

54% HF

25

<0.2

50% NaOH

100

2.5

45% KOH

100

<0.2

70% HNO3

100

<0.2

37% HCl

86

<0.2

10% HF HNO3

25

<0.2

- Jedyny materiał ceramiczny odporny na korozję kwasem fluorowodorowym
- Odporny na wysokie stężenie kwasu azotowego, siarkowego, mieszanego, alkalicznego, utleniacza i organicznego kwasu chlorowego.

Opis produktu

ikona ładowarki

Spiekane rurki ochronne termopar z węglika krzemu do 1900°C w kontrolowanej atmosferze.

Rury ochronne termopar wykonane z wysokotemperaturowego materiału XICAR zapewniają wyjątkową wydajność w warunkach korozyjnych i ściernych oraz w wysokich temperaturach. Oferując doskonałą wydajność w zakresie kontroli temperatury w (nie)żelaznych odlewniach i hutach, są one bardziej opłacalne niż inne materiały, takie jak żeliwo, węglik krzemu, Haki azotkowe i tlenek glinu.

Posiadamy w magazynie trzy standardowe średnice wysokotemperaturowych sialonowych ceramicznych rurek ochronnych termopar o długościach od 150 mm do 3000 mm. Wszystkie mają standardowy rowek, ale możemy dostarczyć elementy na zamówienie, które mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami oprzyrządowania.

Maksymalna temperatura w kontrolowanej atmosferze wynosi 1900 C. Maksymalna temperatura stosowania na wolnym powietrzu wynosi 1650 C.

Jak działa ceramiczna osłona termopary z węglika krzemu XICAR ® ?

Dzięki uprzejmości ExplainthatStuff.com

Pierwszą osobą, która odkryła, że jeśli dwa końce metalu będą miały różne temperatury, popłynie przez nie prąd elektryczny, był niemiecki fizyk Thomas Seebeck (1770-1831). Jest to jeden ze sposobów określenia tego, co obecnie znane jest jako efekt Seebecka lub efekt termoelektryczny. Seebeck odkrył, że sprawy stały się bardziej interesujące, gdy badał je dalej. Jeśli połączył ze sobą dwa końce metalu, prąd nie płynął; podobnie, prąd nie płynął, jeśli oba końce metalu miały tę samą temperaturę.

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu Sialon Ceramics

Grafika: Podstawowa idea termopary: dwa różne metale (szare krzywe) są połączone ze sobą na dwóch końcach. Jeśli jeden koniec termopary zostanie umieszczony na czymś gorącym (złącze gorące), a drugi koniec na czymś zimnym (złącze zimne), powstaje napięcie (różnica potencjałów). Można je zmierzyć, umieszczając woltomierz (V) na obu złączach.

Seebeck powtórzył eksperyment z innymi metalami, a następnie spróbował użyć dwóch różnych metali razem. Skoro sposób, w jaki energia elektryczna lub ciepło przepływa przez metal, zależy od wewnętrznej struktury materiału, to prawdopodobnie można zauważyć, że dwa różne metale będą wytwarzać różne ilości energii elektrycznej, gdy zostaną podgrzane do tej samej temperatury. Co się stanie, jeśli weźmiemy pasek o równej długości z dwóch różnych metali i połączymy je ze sobą na dwóch końcach, tworząc pętlę.

Następnie zanurz jeden koniec (jedno z dwóch złączy) w czymś gorącym (np. w zlewce z wrzącą wodą), a drugi koniec (drugie złącze) w czymś zimnym. Wówczas okaże się, że przez pętlę (która w rzeczywistości jest obwodem elektrycznym) przepływa prąd elektryczny, a wielkość tego prądu jest bezpośrednio związana z różnicą temperatur między dwoma złączami.

Kluczową rzeczą do zapamiętania w przypadku efektu Seebecka jest to, że wielkość wytworzonego napięcia lub prądu zależy wyłącznie od rodzaju metalu (lub metali) i różnicy temperatur. Do wytworzenia efektu Seebecka nie jest potrzebne połączenie między różnymi metalami, a jedynie różnica temperatur. W praktyce jednak termopary wykorzystują metalowe złącza.

Arkusz danych XICAR
Temperatura maks. 1700°C - 1800°C
Gęstość > 3,10 g/cm3
Otwarta porowatość 0%
Wytrzymałość na zginanie 20°C 320-400 MPa
Wytrzymałość na zginanie/wytrzymałość na zginanie 1300°C 360-410 MPa
Wytrzymałość na rozciąganie 1950-2600 MPa
Moduł Younga 410 GPa
Przewodność cieplna 20°C 116 W/m.k.
Przewodność cieplna 1200°C 35 W/m.k.
Coeff. Rozszerzalność cieplna 4.0 K-1×10-6
Twardość HV1 kg/mm2 2350
Kwasoodporny Alkaliczny Doskonały
Odporność na szok termiczny (delta T) 600 °C
Odporność na złamania udarowe 4,0 MPa m½

XICAR® Spiekany SiC o wysokiej odporności na korozję

Środek żrący

Temperatura ˚C

Szybkość korozji (mg/cm2 rok)

98% H₂SO₄

100

1.8

85% H3SO₄

100

<0.2

54% HF

25

<0.2

50% NaOH

100

2.5

45% KOH

100

<0.2

70% HNO3

100

<0.2

37% HCl

86

<0.2

10% HF HNO3

25

<0.2

- Jedyny materiał ceramiczny odporny na korozję kwasem fluorowodorowym
- Odporny na wysokie stężenie kwasu azotowego, siarkowego, mieszanego, alkalicznego, utleniacza i organicznego kwasu chlorowego.

Arkusz danych XICAR

ikona ładowarki

Spiekane rurki ochronne termopar z węglika krzemu do 1900°C w kontrolowanej atmosferze.

Rury ochronne termopar wykonane z wysokotemperaturowego materiału XICAR zapewniają wyjątkową wydajność w warunkach korozyjnych i ściernych oraz w wysokich temperaturach. Oferując doskonałą wydajność w zakresie kontroli temperatury w (nie)żelaznych odlewniach i hutach, są one bardziej opłacalne niż inne materiały, takie jak żeliwo, węglik krzemu, Haki azotkowe i tlenek glinu.

Posiadamy w magazynie trzy standardowe średnice wysokotemperaturowych sialonowych ceramicznych rurek ochronnych termopar o długościach od 150 mm do 3000 mm. Wszystkie mają standardowy rowek, ale możemy dostarczyć elementy na zamówienie, które mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami oprzyrządowania.

Maksymalna temperatura w kontrolowanej atmosferze wynosi 1900 C. Maksymalna temperatura stosowania na wolnym powietrzu wynosi 1650 C.

Jak działa ceramiczna osłona termopary z węglika krzemu XICAR ® ?

Dzięki uprzejmości ExplainthatStuff.com

Pierwszą osobą, która odkryła, że jeśli dwa końce metalu będą miały różne temperatury, popłynie przez nie prąd elektryczny, był niemiecki fizyk Thomas Seebeck (1770-1831). Jest to jeden ze sposobów określenia tego, co obecnie znane jest jako efekt Seebecka lub efekt termoelektryczny. Seebeck odkrył, że sprawy stały się bardziej interesujące, gdy badał je dalej. Jeśli połączył ze sobą dwa końce metalu, prąd nie płynął; podobnie, prąd nie płynął, jeśli oba końce metalu miały tę samą temperaturę.

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu Sialon Ceramics

Grafika: Podstawowa idea termopary: dwa różne metale (szare krzywe) są połączone ze sobą na dwóch końcach. Jeśli jeden koniec termopary zostanie umieszczony na czymś gorącym (złącze gorące), a drugi koniec na czymś zimnym (złącze zimne), powstaje napięcie (różnica potencjałów). Można je zmierzyć, umieszczając woltomierz (V) na obu złączach.

Seebeck powtórzył eksperyment z innymi metalami, a następnie spróbował użyć dwóch różnych metali razem. Skoro sposób, w jaki energia elektryczna lub ciepło przepływa przez metal, zależy od wewnętrznej struktury materiału, to prawdopodobnie można zauważyć, że dwa różne metale będą wytwarzać różne ilości energii elektrycznej, gdy zostaną podgrzane do tej samej temperatury. Co się stanie, jeśli weźmiemy pasek o równej długości z dwóch różnych metali i połączymy je ze sobą na dwóch końcach, tworząc pętlę.

Następnie zanurz jeden koniec (jedno z dwóch złączy) w czymś gorącym (np. w zlewce z wrzącą wodą), a drugi koniec (drugie złącze) w czymś zimnym. Wówczas okaże się, że przez pętlę (która w rzeczywistości jest obwodem elektrycznym) przepływa prąd elektryczny, a wielkość tego prądu jest bezpośrednio związana z różnicą temperatur między dwoma złączami.

Kluczową rzeczą do zapamiętania w przypadku efektu Seebecka jest to, że wielkość wytworzonego napięcia lub prądu zależy wyłącznie od rodzaju metalu (lub metali) i różnicy temperatur. Do wytworzenia efektu Seebecka nie jest potrzebne połączenie między różnymi metalami, a jedynie różnica temperatur. W praktyce jednak termopary wykorzystują metalowe złącza.

Arkusz danych XICAR
Temperatura maks. 1700°C - 1800°C
Gęstość > 3,10 g/cm3
Otwarta porowatość 0%
Wytrzymałość na zginanie 20°C 320-400 MPa
Wytrzymałość na zginanie/wytrzymałość na zginanie 1300°C 360-410 MPa
Wytrzymałość na rozciąganie 1950-2600 MPa
Moduł Younga 410 GPa
Przewodność cieplna 20°C 116 W/m.k.
Przewodność cieplna 1200°C 35 W/m.k.
Coeff. Rozszerzalność cieplna 4.0 K-1×10-6
Twardość HV1 kg/mm2 2350
Kwasoodporny Alkaliczny Doskonały
Odporność na szok termiczny (delta T) 600 °C
Odporność na złamania udarowe 4,0 MPa m½

XICAR® Spiekany SiC o wysokiej odporności na korozję

Środek żrący

Temperatura ˚C

Szybkość korozji (mg/cm2 rok)

98% H₂SO₄

100

1.8

85% H3SO₄

100

<0.2

54% HF

25

<0.2

50% NaOH

100

2.5

45% KOH

100

<0.2

70% HNO3

100

<0.2

37% HCl

86

<0.2

10% HF HNO3

25

<0.2

- Jedyny materiał ceramiczny odporny na korozję kwasem fluorowodorowym
- Odporny na wysokie stężenie kwasu azotowego, siarkowego, mieszanego, alkalicznego, utleniacza i organicznego kwasu chlorowego.

Odporność na korozję XICAR

ikona ładowarki

Spiekane rurki ochronne termopar z węglika krzemu do 1900°C w kontrolowanej atmosferze.

Rury ochronne termopar wykonane z wysokotemperaturowego materiału XICAR zapewniają wyjątkową wydajność w warunkach korozyjnych i ściernych oraz w wysokich temperaturach. Oferując doskonałą wydajność w zakresie kontroli temperatury w (nie)żelaznych odlewniach i hutach, są one bardziej opłacalne niż inne materiały, takie jak żeliwo, węglik krzemu, Haki azotkowe i tlenek glinu.

Posiadamy w magazynie trzy standardowe średnice wysokotemperaturowych sialonowych ceramicznych rurek ochronnych termopar o długościach od 150 mm do 3000 mm. Wszystkie mają standardowy rowek, ale możemy dostarczyć elementy na zamówienie, które mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami oprzyrządowania.

Maksymalna temperatura w kontrolowanej atmosferze wynosi 1900 C. Maksymalna temperatura stosowania na wolnym powietrzu wynosi 1650 C.

Jak działa ceramiczna osłona termopary z węglika krzemu XICAR ® ?

Dzięki uprzejmości ExplainthatStuff.com

Pierwszą osobą, która odkryła, że jeśli dwa końce metalu będą miały różne temperatury, popłynie przez nie prąd elektryczny, był niemiecki fizyk Thomas Seebeck (1770-1831). Jest to jeden ze sposobów określenia tego, co obecnie znane jest jako efekt Seebecka lub efekt termoelektryczny. Seebeck odkrył, że sprawy stały się bardziej interesujące, gdy badał je dalej. Jeśli połączył ze sobą dwa końce metalu, prąd nie płynął; podobnie, prąd nie płynął, jeśli oba końce metalu miały tę samą temperaturę.

Rurki termoparowe XICAR® ze spiekanego węglika krzemu Sialon Ceramics

Grafika: Podstawowa idea termopary: dwa różne metale (szare krzywe) są połączone ze sobą na dwóch końcach. Jeśli jeden koniec termopary zostanie umieszczony na czymś gorącym (złącze gorące), a drugi koniec na czymś zimnym (złącze zimne), powstaje napięcie (różnica potencjałów). Można je zmierzyć, umieszczając woltomierz (V) na obu złączach.

Seebeck powtórzył eksperyment z innymi metalami, a następnie spróbował użyć dwóch różnych metali razem. Skoro sposób, w jaki energia elektryczna lub ciepło przepływa przez metal, zależy od wewnętrznej struktury materiału, to prawdopodobnie można zauważyć, że dwa różne metale będą wytwarzać różne ilości energii elektrycznej, gdy zostaną podgrzane do tej samej temperatury. Co się stanie, jeśli weźmiemy pasek o równej długości z dwóch różnych metali i połączymy je ze sobą na dwóch końcach, tworząc pętlę.

Następnie zanurz jeden koniec (jedno z dwóch złączy) w czymś gorącym (np. w zlewce z wrzącą wodą), a drugi koniec (drugie złącze) w czymś zimnym. Wówczas okaże się, że przez pętlę (która w rzeczywistości jest obwodem elektrycznym) przepływa prąd elektryczny, a wielkość tego prądu jest bezpośrednio związana z różnicą temperatur między dwoma złączami.

Kluczową rzeczą do zapamiętania w przypadku efektu Seebecka jest to, że wielkość wytworzonego napięcia lub prądu zależy wyłącznie od rodzaju metalu (lub metali) i różnicy temperatur. Do wytworzenia efektu Seebecka nie jest potrzebne połączenie między różnymi metalami, a jedynie różnica temperatur. W praktyce jednak termopary wykorzystują metalowe złącza.

Arkusz danych XICAR
Temperatura maks. 1700°C - 1800°C
Gęstość > 3,10 g/cm3
Otwarta porowatość 0%
Wytrzymałość na zginanie 20°C 320-400 MPa
Wytrzymałość na zginanie/wytrzymałość na zginanie 1300°C 360-410 MPa
Wytrzymałość na rozciąganie 1950-2600 MPa
Moduł Younga 410 GPa
Przewodność cieplna 20°C 116 W/m.k.
Przewodność cieplna 1200°C 35 W/m.k.
Coeff. Rozszerzalność cieplna 4.0 K-1×10-6
Twardość HV1 kg/mm2 2350
Kwasoodporny Alkaliczny Doskonały
Odporność na szok termiczny (delta T) 600 °C
Odporność na złamania udarowe 4,0 MPa m½

XICAR® Spiekany SiC o wysokiej odporności na korozję

Środek żrący

Temperatura ˚C

Szybkość korozji (mg/cm2 rok)

98% H₂SO₄

100

1.8

85% H3SO₄

100

<0.2

54% HF

25

<0.2

50% NaOH

100

2.5

45% KOH

100

<0.2

70% HNO3

100

<0.2

37% HCl

86

<0.2

10% HF HNO3

25

<0.2

- Jedyny materiał ceramiczny odporny na korozję kwasem fluorowodorowym
- Odporny na wysokie stężenie kwasu azotowego, siarkowego, mieszanego, alkalicznego, utleniacza i organicznego kwasu chlorowego.

Produkty, które mogą Ci się również spodobać

Dlaczego my?

Rozsądny czas dostawy

Wysyłamy zazwyczaj w ciągu 4 tygodni

12 miesięcy gwarancji

W kąpielach ze stopionego aluminium

Wsparcie 24/7

Od 1986 r.

0